Links, rechts, over de rontonde, vlak langs de spiegel van een geparkeerde auto - en dan de dijk op. Wind in de flank, paniek in je benen, het peloton als een lint op het kantje van de weg. Harder gaat het, steeds harder. Je hoort je longen huilen, je vouwt jezelf op in de beugels en je liegt tegen jezelf dat de pijn nog maar heel even duurt. Twee eindeloze minuten lang is je wereld niet groter dan het achterwiel voor je. Je bidt dat je niet ontploft, je smeekt dat benen niet afbreken.
En dan, nét voordat je het wilt opgeven, als je bloed in je mond proeft en je tong in je voorwiel verstrikt raakt - houden ze vooraan heel even de benen stil en wordt het lint een schuine rij renners. "Draaien!" roept iemand met zijn laatste adem, "Het is gebroken!" Je kijkt over je schouder, en ziet dat ie gelijk heeft. Het is gebeurd. Je zit mee.
Wielrennen is geen sport. Het is véél meer dan dat. Het is simpel en ingewikkeld tegelijk, een tactisch spel en een genadeloze strijd op hetzelfde moment. Een individuele teamsport, eentje doordrenkt met traditie én gedragen door innovatie. Het is zo gelaagd dat je er nooit op uitgekeken bent, nooit over uitgepraat raakt. En precies daarom maken wij vijf, zes, zeven, soms zelfs veertien keer per week een podcast over de koers. En als we er niet over praten, dan kijken we ernaar - langs de kant van de weg met onze laarzen in de modder of languit op de bank. We zijn gestoord natuurlijk - maar jij ook, want anders was je niet op deze pagina beland.
Open deur: journalistiek kost geld. Zeker als je, zoals wij, dicht op het vuur wilt zitten, als je de koers achterna reist, als je dag bestaat uit koers, koers en nog meer koers. Jij kunt ons een zetje in de rug geven door de luisteren, maar ook door je petje voor ons af te nemen en door ons te steunen met de prijs van een kopje koffie per maand.
Welkom bij ons, welkom in de eerste Waaier. Ga naar indewaaier.nl