Mijn naam is Cato Fluitsma.
Ik schrijf veel. Heel veel. Elke dag en om de haverklap. Ik schrijf in bed, op de bank, in de trein en op een bankje als ik ergens op zit te wachten.
Ik schrijf over mijn werk, mijn liefdes, haast nooit over mijn kinderen. Wel over mijn dromen en hoe ik die denk te gaan verwezenlijken. Het feit dat ik ze heb maakt me vaak al heel gelukkig.
Ik leef van mijn werk als accordeonist en zanger. Ik schrijf soms liedjes en heb inmiddels een heel eigen repertoire waarmee ik zo nu en dan optreed.
Schrijven maakt me gelukkig. Dan weet ik tenminste waar ik mee bezig ben. Namelijk met schrijven.
Ik heb een sterke verbeeldingskracht en ben licht ontvlambaar. Ik kan veel van mensen houden en ze intens bewonderen. Alleen loopt het meestal anders dan in mijn fantasie. Niet handig, maar vaak wel leuk om te lezen.
Ik kan me ook flink ergeren. Misschien dat ik dat hier wat minder onder stoelen en banken ga steken.
Cato's Vrije Ruimte is een onderzoek.
Naar kunst. Naar liefde. Naar gemeenschap. Naar vrijheid. Naar het leven zoals het zich werkelijk ontvouwt, en niet zoals ik het had bedacht.
Mijn verhalen gaan over mensen. Meestal over mij, maar dat is niet per se de bedoeling. Ik gebruik mezelf gewoon als uitgangspunt.
What else can I do.
Word lid als je mee wilt kijken.
Voorlopig krijg je voor elk bedrag hetzelfde. Misschien verander ik dat nog. Dat is het fijne van een onderzoek: je weet nooit precies waar het op uitkomt.
Ik ben in elk geval blij dat ik deze horde heb genomen. Dat is wel een applausje waard, want hoewel ik best tevreden ben met mezelf, is het niet altijd makkelijk om mij te zijn.
Het is een hele uitdaging.
Cato's Vrije Ruimte.
Hier mag ik alles zeggen.
En onderzoeken.
Spannend.
Ook voor mij.