Wim, we gaan je missen

Vandaag ontvingen wij het verdrietige bericht dat Wim Masker afgelopen zaterdag, 21 februari, is overleden. Wim was al enige tijd ernstig ziek, of zoals hij het zelf op zijn Wim’s zei: Wim leefde in blessuretijd.

Vanaf het moment dat Wim in de nazomer van 2018 voor het eerst aanschoof bij onze podcast was er een klik. Zoals Wim dat met zovelen had. Wim was onze mentor, vraagbaak, criticaster, soms fan, maar bovenal: een vriend. Vanaf het moment dat we in Februari 2022 met onze maandelijkse podcast “De Maand met Masker” begonnen, intensiveerde de samenwerking. Maandelijks luisterden we ademloos naar Wim zijn analyse van de afgelopen maand. Wim was eigenlijk de ultieme FC Groningen-watcher. Liep iedereen de polonaise, plaatste Wim een kritische noot, zaten we in zak in as, wist Wim altijd wel een positief punt op te lepelen. Zelfs toen FC Groningen degradeerde.

Wim zijn kennis, kunde en integriteit stonden nooit ter discussie. Of het nou een medewerker van FC Groningen of een landelijke journalist was die je sprak; Wim had een enorme staat van dienst. Niet in de laatste plaats vanwege Wim zijn ongelofelijke kennis over de jeugdopleiding van FC Groningen. We zeiden wel eens gekscherend tegen elkaar dat als Wim alles zou vertellen wat hij wist, dat de club FC Groningen wel kon opdoeken. Maar juist daar lag Wim zijn kracht. Wim had niet de behoefte om met een primeur in de spotlight te staan. Wim leerde ons dat als je alles vertelt wat je weet, dat je niets meer weet.

Ondanks dat Wim een keurige en belezen man was, die zich met name richtte op de inhoud, kon hij verrassend uit de hoek komen. Altijd met humor, soms scherp, soms met zwarte humor. Zo plaatse Wim aan het begin van het seizoen 2025/2026, hij had net gehoord dat de tumor behoorlijk groeiende was, de opmerking dat hij zich bij Joseph Oosting van FC Twente hetzelfde afvroeg als bij hem zelf. Toen we hem wat vragend aankeken antwoordde hij: “of we de kerst gaan halen”.

Door de jaren heen bouwden we ondanks een fix leeftijdsverschil ook een persoonlijke band op. Zo leerden we Wim naast FC Groningen-expert kennen als vader en als partner. Wim sprak altijd vol trots over zijn dochters Lotte en Marike, over zijn kleinkind en over zijn partner Walburgis. Wim combineerde zijn gezinsleven en zijn watcher-schap feilloos. Zo kreeg hij het voor elkaar om Walburgis mee te krijgen naar het trainingskamp in Hannover. Want ach, ook Hannover heeft wel een leuk museum om te bezoeken. Of een mooie wandeling om te maken.

Wij wensen Walburgis, Lotte, Marike, en alle anderen die dicht bij Wim stonden veel sterkte in deze zware tijd.

Wim, we gaan je missen. En een ding is zeker: we zullen bij iedere jeugdspeler die zijn debuut maakt en bij ieder bezoek aan Corpus toch altijd weer even aan je denken.

Foto met dank aan Kor Veldman/OverDeBal.nl