Levenskunst: van een einde naar een nieuw begin

Na het overlijden van mijn vader begin vorige maand is het nu opruimen geblazen. Eerst zijn appartement nu hier thuis om alle nuttige zaken hier een plekje te geven. Dan kom je ook weer dingen tegen die hier al weer even uit beeld zijn. Onze eerste iPod voor op de iPod hifi. Op deze eerste ook een inscriptie. Music was my first love. Nog steeds waar. Al luister ik de laatste tijd helemaal geen muziek meer. Spottify zal dit jaar een slechte klant aan mij hebben. De afgelopen jaren stond ik boven aan in ons familie abonnement, met vele luister uren. Nu ga ik voor de laatste plaats.

Waarom?

Tja. Dat is niet een actie op mijn to-do lijstje. Het begint bij een gedachte en als blijkt dat het mij makkelijk afgaat dan wordt het een challange die mij weerhoudt om weer te beginnen. Zoiets. Soms wordt ik natuurlijk met muziek geconfronteerd en dan kan ik daar ook wel van genieten. Maar zelf aanzetten (opzetten wilde ik schrijven), nee dat niet.

Het is een onderdeel van een groter geheel.

Op 21 januari is Trump geïnstalleerd als president van de Verenigde Staten. Vanaf dat moment volg ik niet meer actief het nieuws. Geen NOS app en Volkskrant app, geen radio 1, geen TV. Ik lees nog de zaterdagVolkskrant en de VPRO gids en een paar mailings die langs komen verder niet.

Ik bleef wel Facebook en soms Instagram én Linkedin bekijken maar zonder actieve meldingen. Tot dit weekend. Ik heb om te beginnen op Instagram een afscheidspost geplaatst. Bij het opschonen van mijn verschillende Insta-accounts zag ik ook mijn Facebook account staan. Dat deed mij herinneren dat ik de post op Insta ook op Facebook kon laten landen. Zo gezegd zo gedaan. Klinkt eenvoudig maar Facebook was / is voor mij een plek waar ik toch geregeld even keek (bijvoorbeeld voetbal / Arne Slot) en dan toch weer ging scrollen #$$%&. Ik houd er groepen op na enzevoort. Maar de post is gezet en mijn app is nu ook van mijn telefoon. De eerste reacties heb ik nog net gezien. Toen bleef Linkedin alleen nog over. Mijn zakelijk account met de meeste connecties. Waar ik ook wel geld heb verdiend door gefotografeerde projecten onder de aandacht te brengen. In mijn achterhoofd zat het gegeven dat Linkedin veel minder gebruikt wordt dan Facebook en Insta. Dus waarom deze dan nog wel aanhouden? Omdat het ook wel meningvormend en op zijn minst meningbevestigend is. Maar heb ik dat nodig. Ja in deze roerige tijden waar weinig oplossend vermogen voorhanden lijkt te zijn is het goed te zien dat er nog wel mensen zijn die zich bekommeren om de onderwerpen die ik ook belangrijk vind.

Maar ik volg sinds eind januari al niet meer actief het nieuws en is dat een beperking gebleken?

Nee! Nu was ik ook druk om samen met mijn broer voor mijn vader te zorgen en heb ik mij als vrijwilliger aangemeld bij Voor Elkaar Zwolle om als SchuldHulpMaatje mensen te helpen die het niet altijd even goed lukt om met geld om te gaan. Maar toch. Dus ook op Linkedin vanmorgen een soortgelijke afscheidspost geplaatst met verwijzing naar dit Petjeaf platform.

Maar waarom?

Goeie vraag😃 Het waarom gaat dieper. Verder. Helemaal kan ik mijzelf ook niet doorgronden, maar er zit een soort van minimalistische drang achter. Als tegenreactie op alles wat ons als mens van ons padje afbrengt. Ik ben in mijn keuzes niet altijd heel consequent, maar ga wel steeds verder. Ik moet er wel aan toe zijn, zeg maar. Langzaam begin ik in de ogen van de mainstream (denk ik, schat ik in) een zonderling te worden, maar tot nu toe valt dat niet heel erg op. En er zijn toch ook altijd weer mensen die al jaren bepaalde dingen anders doen. Maar wat doe ik dan anders? Geen nieuws volgen, geen muziek luisteren, geen TV kijken, ik let op mijn leefstijl, drink geen alcohol meer, ik douche, op een uitzondering na, koud, ik slaap op een sportmatje van 15 mm. En dan nu ook een knip in de sociale media.

En wat brengt het mij?

Weer zo'n goed vraag...Ik heb gemerkt dat geen TV, geen nieuws en geen muziek mij best makkelijk afgaan. Waarom, weet ik niet. Want ik keek best veel TV, werd getriggerd door het nieuws en luisterde graag muziek. Ik merkte wel dat sociale media bij vlagen nog best lastig was en recent is om daar niet in te blijven hangen. Zo verslavend is het kennelijk. Ik heb in de winter veel boeken gelezen. Geen verhalen maar over voor mij relevante onderwerpen. Migratie, ons haperende zorgstelsel, leefstijl natuurlijk, samenleving, geschiedenis, regeneratieve voedsel productie, zijn er een paar. Met een beperking van de makkelijke informatiebronnen heb ik met boeken natuurlijk wel de wereld aan mijn voeten liggen. En maak ik zelf mijn keuzes. Alleen moet je er soms nog wel op gewezen worden. Daar helpen voor mij nu de genoemde zaterdagkrant, TVgids en mailings bij.

Hoe moeilijk is het?

Om gewoontes af te leren om te buigen, blijft best lastig. Nu ik alles weg knip en scheer, merk ik dat ik geregeld nog de drang heb om iets nieuws te zien. Afgeleid te worden. Kennelijk zit dat in mij. Zo'n moment van "en nu?". Of dit is leuk wat ik nu mee maak dat wil ik graag sociaal delen...eh uh..nee dus. Jammer geen makkelijke dopamine. Dan maar schrijven in mijn Petjeaf account. Of iets echts nuttigs doen. Want een beetje calvinistische inslag is ook mij niet vreemd. Dan kies ik toch, waar het kan, voor mijn Petjeaf account. Mijn persoonlijke uitlaatklep voor opborrelende gedachten. En die gedachten heb ik best geregeld. Vooral tijdens fiets, loop en wandeltochten. Naast foto's maken ontstaat ook op dat soort momenten ruimte om je gedachten te laten gaan. Dan worden er nieuwe connecties in je brein gelegd en dat merk ik echt. Misschien herken je dat en anders kun je het 's proberen. Even je hersen wat rust gunnen, geen muziek of informatie, een beetje natuur om je heen en hée wat denk ik nu.....

Hoe is het nu een half jaar later?

Weer een goede vraag maar wel een vervelende....Instagram geen probeleem. Daar kijk ik alleen op als iemand anders zegt dat er iets gepost is. Facebook en Linkedin is een ander verhaal. Het afscheid daar was van korte duur. De drang blijft om te kijken. Al is het maar om het resultaat van een post te zien. Je moet ergens roeptoeteren. Ik merk ook dat ik andere uitlaatkleppen zoek. Marktplaats is voor mij wat Funda voor anderen is. Nu ben ik wel gericht op zoek maar toch. Er zit een soort drang achter. En dat blijft vreemd. Mijn challenge blijft nog even voortduren. Niets menselijks is mij vreemd.

Lees hier meer over de rubrieken die mijn Updates richting geven

>>> Meer bijdragen netjes per rubriek verzameld>>

Een reactie achterlaten in de vorm van 👍🏻 of meer 💬 is fijn.