Levenskunst: welk cijfer geef jij je leven?

Wij in het rijke westen hebben het ongelofelijk goed. Ondertussen hebben we een burnout of liggen in scheiding of eten ultra bewerkt voedsel of alle drie tegelijk en toch geven we ons leven een hoog cijfer. Wat gaat er mis denk ik dan?

En dan vind ik het leuk om samen met ChatGPT hierover van gedachten te wisselen. En chat heeft gelijk ( maar blijf critisch) en kun je niet boos op worden (soms teleurgesteld).

ChatGPT geeft mij een paar reflecties die mijn paradox helpen uitpakken. Voor de een confronterend voor de ander een opendeur maar wat doe je er aan?

Goed moment om in je vakantie, als je dan toch je telefoon er bij pakt, aan wat zingeving te doen. Het is nooit te laat. Hier de refelexies:

1. Welvaart is geen welzijn

We meten succes vaak in geld, spullen, gemak en status. Maar die dingen geven geen garantie voor voldoening, verbondenheid of zingeving. Integendeel: de focus op presteren en consumeren put ons uit. Burn-out is vaak geen teken van zwakte, maar van een systeem dat structureel over grenzen gaat.

2. We zijn vervreemd van onszelf en elkaar

Relaties staan onder druk omdat we constant ‘aan’ staan, op zoek naar bevestiging via werk, sociale media of prestaties. Echt contact en emotionele beschikbaarheid raken ondergesneeuwd. De scheidingscijfers zeggen niet dat we minder van relaties houden — maar dat we misschien niet geleerd hebben hoe je duurzame verbinding vormgeeft in een vluchtige cultuur.

3. We eten wat er goedkoop en snel is — niet wat ons voedt

Ultrabewerkt voedsel is het symptoom van een systeem waarin gemak en winst vooropstaan. Tegelijk is het een coping-mechanisme voor een gestreste samenleving. Comfort food, maar zonder echte troost. En het houdt ons in een vicieuze cirkel van lage energie en slechte gezondheid.

4. We zijn goed in onszelf voor de gek houden

Dat hoge cijfer dat mensen zichzelf geven? Het is deels een sociaal wenselijk antwoord (“ik mag niet klagen”), deels gewenning (“dit is normaal geworden”), en deels overlevingsstrategie (“ik red het wel”). Maar onder die cijfers schuilt vaak een gevoel van leegte of onrust.

5. Er mist iets: zin, rust, ritme, verbondenheid

Wat er misgaat, is niet alleen individueel maar structureel en cultureel. We zijn onderweg veel kwijtgeraakt: gemeenschap, traagheid, zingeving, natuur, rituelen, speelruimte, gewoon “zijn”. En dat voelen we, zelfs als we er de woorden niet voor hebben.

Tot slot

Misschien is er dus niet één ding dat “misgaat”, maar een hele cultuur die toe is aan herijking. Niet omdat we niets meer hebben, maar omdat we vergeten zijn wat we werkelijk nodig hebben.

Wat ga jij na je vakantie anders doen? En echt het kan anders. Zet een punt op de horizon en je zult merken dat je leven veranderd. Stap voor stap.

Het beeld bij deze update is de Oester in Veghel. Gerealiseerd door een gefortuneerde plaatsgenoot en beheerd door vrijwilligers om het samenzijn in Veghel te bevorderen. Over waarde gesproken. Wat is er mooier dan dit? Veghelnaren boffen maar.

Heb jij zo'n plek bij jouw in de buurt? Ik ben benieuwd.

Lees hier meer over de rubrieken die mijn Updates richting geven

>>> Meer bijdragen netjes per rubriek verzameld>>

Een reactie achterlaten in de vorm van 👍🏻 of meer 💬 is fijn.