Als ervaren belangrijker is dan de werkelijkheid

Het schimmel bijt zich overal door het stucwerk heen en groeit in dikke zwarte vlekken over het plafond door het huis. Van de woonkamer tot de keuken tot de kinderkamers. De bewoonster van het huis vertelt, anoniem uit schaamte, dat haar dochter een week in het ziekenhuis lag met zware longproblemen. Het kind hield er astma aan over. De moeder vermoedt dat het door het huis komt.

Wat bewoners al jaren ruiken, toont nu ook wetenschappelijk onderzoek aan: vocht en schimmel maken ziek. De Technische Universiteit Delft en Vrije Universiteit Amsterdam volgden tien jaar lang twee miljoen huurders van woningbouwhuizen. De ene groep leefde in verouderde woningen, de andere groep in gerenoveerde woningen.

De conclusie: als de luchtkwaliteit door renovatie in een huis verbetert, verminderen de astmaklachten bij kinderen. Het gebruik van astmamedicijnen neemt het eerste jaar met vier procent af, na vijf jaar is dat medicijngebruik gedaald met zeven procent. EenVandaag maakte hier vorige week een schrijnende reportage over. ‘Het betekent dat mensen die het beter hebben, ook kinderen hebben die gezonder zijn’, zei het Delftse raadslid Jolanda Gaal van Onafhankelijk Delft.

Zo’n twintig procent van alle huishoudens, huur en koop, heeft volgens de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek last van schimmel en vocht. Bewoners met sociale huurwoningen hebben meer last, met een percentage van dertig procent. In Amsterdam heeft zelfs zo’n veertig procent van de bewoners van sociale huurwoningen last van het optrekkende vocht in de muren. ‘Een enorm percentage dat nog altijd niet volledig in beeld is’, aldus verantwoordelijk wethouder Zita Pels in EenVandaag.

Na het zien van de reportage verwachtte ik woedende reacties van de gewone-man-fluisteraars. Spandoeken met teksten als ‘Hoezo laten we onze kinderen wegkwijnen in beschimmelde woningen?’ of ‘Genoeg is genoeg!’ Ik nam even een kijkje op X.

Het onafhankelijke Kamerlid Mona Keijzer, de zelfbenoemd voorvechter van de gewone Nederlander, noemde het daar hoog tijd ‘voor de mensenrechten van de Nederlandse burger’. De voormalig minister van Volkshuisvesting had het echter niet over de tienduizenden kinderen in hun ongezonde schimmelslaapkamers. Nee, ze ging voor de zoveelste keer tekeer tegen vluchtelingen. Dit keer over de Spreidingswet als ‘de oplossing van de bestuurlijke elite voor het asielprobleem’. De bestuurders waren volgens haar ‘alleen de burger vergeten’.

Het politiek interessante van de gewone Nederlanders is dat ze pas gewoon zijn als ze vinden wat in je straatje past. En volgens veel rechte partijen 'ervaren' zij ‘een asielcrisis’. Daarom gaat het al jaren in Den Haag en op televisie (‘het gesprek van de dag’) vooral over asiel. Zelden gaat het over de puinhopen van de VVD die bijna zestien jaar onafgebroken in het centrum van de macht zit en daarvan dertien jaar een bewindspersoon leverde met asiel in de portefeuille. In al die VVD-jaren liepen de wachtlijsten bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst op, en kwam er een tekort aan opvangplekken voor vluchtelingen. Niet doordat er meer asielzoekers naar Nederland kwamen, maar puur door wanbeleid. Door opvangcentra voortijdig te sluiten. Dat werk.

‘Het draagvlak voor de opvang van echte vluchtelingen is helemaal op’, zei Dilan Yesilgöz van de VVD zondagochtend afgemeten bij WNL op Zondag. Alsof ze niet zelf met haar nareis-op-nareis-leugen de boel had opgepookt. Ze zat er als minister van Defensie, maar sprak duidelijk veel liever over asielzoekers, zoals ze nu al jaren doet. Ze keek tevreden als een pyromaan naar haar eigen veenbrand, terwijl ze met een priemende vinger wees naar al die andere partijen die maar niets deden aan het ‘probleem’ (of beter gezegd: een electorale goudmijn) dat de VVD heeft opgeblazen tot enorme proporties. ‘U begrijpt mijn frustratie’, zei Yesilgöz, en presentator Rick Nieman knikte gedwee.

Jarenlang gaat het in de talkshows over niets anders dan asielzoekers. Zelden zit daar een vluchteling zelf aan tafel. Diezelfde talkshowpresentatoren en duiders vragen zich nu af waarom er zoveel weerstand is tegen opvangcentra. Dat krijg je ervan als ‘ervaren’ belangrijker wordt dan de werkelijkheid. Als werkelijke problemen er echt toe deden waren de afgelopen week talkshowavonden gevuld met bewoners, gewone Nederlanders, die last hebben van schimmelwoningen.

Bureau van Keken is gratis te lezen, maar kan alleen blijven draaien met steun. Een donatie via deze link of een lidmaatschap via deze knop helpt direct. Leden ontvangen elke week op dinsdag een column in de mailbox.