Een kansrijke start voor wie het kan betalen

17,85 Euro bruto. Dat is het bedrag dat kraamverzorgenden krijgen als zij acht uur achter elkaar bereikbaar zijn en niet worden opgeroepen. 17,85 Euro bruto. Niet per uur, maar voor de héle wachtdienst.

Onlangs debatteerde de Tweede Kamer over de personeelstekorten in de kraamzorg. Die zijn enorm, met wachtlijsten tot gevolg. Honderden gezinnen krijgen daardoor niet de goede start die ze nodig hebben, en dat worden er duizenden als er niets verandert. Het zijn juist de kwetsbaarste gezinnen met een laag inkomen en jonge moeders die het minst kraamzorg krijgen, beschreef het Zorginstituut Nederland onlangs in een rapport. ‘Terwijl zij de grootste zorgbehoefte hebben.’

Het is alweer een belangrijk stukje cement dat door overheidsbeleid uit de samenleving is verdwenen. Mark Rutte van de VVD, de langstzittende premier ooit, had een land voor ogen dat niet langer een verzorgingsstaat was, maar een participatiemaatschappij. Onder die visie verdwenen buurthuizen, belastingkantoren en verzorgingshuizen. Tegelijk werd er bezuinigd op jeugdzorg en geestelijke gezondheidszorg.

Ook in de kraamzorg werd het stukje bij beetje minder. Minder vergoede uren, een eigen bijdrage en meer marktwerking. Zorgminister Sophie Hermans doet voorkomen alsof de personeelstekorten in de kraamzorg een gegeven zijn. ‘Die tekorten zijn er ook in andere sectoren.’ Maar ze gaat er voor het gemak aan voorbij dat het lastig is om rond te komen als kraamverzorgende.

De kraamverzorgenden zijn niet alleen die praktische, en voor zoveel gezinnen, onmisbare hulp. Zij zijn ook de eerste die problemen zien en kunnen melden. Het personeelstekort ‘vormt daarmee een directe bedreiging voor een kansrijke start van elk kind’, vandaar dat het Zorginstituut Nederland de overheid dringend verzoekt meer oog te hebben voor de kwetsbare gezinnen. Want dat een gezin met een laag inkomen gemiddeld zeven uur minder kraamzorg krijgt dan een gezin met een hoog inkomen is niet rechtvaardig.

Maar alleen al bij het woord ‘kwetsbaar’ ging het PVV-Kamerlid Rachel van Meetelen steigeren. Ze had gelezen dat een taalachterstand wordt gezien als kwetsbaar. ‘Dat is heel vervelend voor die dames. Maar wij vinden dat je erg gewoon voor moet zorgen dat je de taal machtig bent.’ De PVV is zo ideologisch verblind dat zuigelingen het ook maar uitzoeken, maar zeg nog eens iets over zuur links.

Van Meetelen goot haar rancune in een voorstel waarin de regering waarborgde ‘dat kraamzorg niet terechtkomt bij vrouwen met een taalachterstand ten koste van kraamzorg aan andere Nederlandse vrouwen’. Het zoveelste voorbeeld van tekorten, ontstaan door overheidsbeleid, gebruiken om groepen tegen elkaar op te zetten. De vluchteling kreeg al de schuld van het falend woonbeleid en nu krijgen mensen met een taalachterstand de rekening gepresenteerd van de kraamzorgcrisis.

Het is zondebokpolitiek dat niet eens meer fel wordt tegengesproken in het parlement.

Bureau van Keken is gratis te lezen, maar kan alleen blijven draaien met steun. Een donatie via deze link of een lidmaatschap via deze knop helpt direct. Leden ontvangen elke week op dinsdag een column in de mailbox.