De Mona-karavaan

Mona Keijzer is rechtbankmediator geweest. Dus haar hoef je helemaal niet te vertellen hoe ze een conflict moet oplossen. Kom, nou.

Ze zei dat niet één keer, niet twee keer, niet drie keer. Nee, Mona Keijzer zei het talloze keren, voor alle camera’s die ze de afgelopen maand zag. Ze had meer van die zinnetjes die ze overal waar ze maar kwam zei.

‘Ik ben geen rancuneus mens.’

‘Ik sta altijd klaar.’

‘Ik ben niet zo’n bozig mens.’

‘Bij mij staat de deur altijd open.’

Kinderen die heel vaak roepen dat ze niet boos zijn, zijn dat meestal wel. Dat geldt ook voor volwassenen. Toch knikten de talkshowpresentatoren begripvol met haar mee de afgelopen maand.

En als Mona Keijzer niet zelf in een studio zat of voor een camera stond, dan was haar geest er wel. Mona dit. Mona dat. Zo sprak menig bewonderaar, vermomd als duider, liefkozend over haar in de talkshow Nieuws van de Dag.

Het is knap hoe een beeld kantelde. De gezellige Caroline van de Plas, tot voor kort nog de lieveling van rechts opiniërend Nederland, kan er plots helemaal niets meer van. Ze is ingeruild voor Mona Keijzer. Want zij ziet waar Nederland behoefte aan heeft.

‘Een sociaal conservatieve beweging.’

‘Een professionele volkspartij.’

‘Een fatsoenlijk rechtse partij, rechtser dan de VVD.’

Ach, het maakt ook niet zoveel uit, het gaat om een partij die dingen benoemt, waarvan we inmiddels zeven fracties (rechts van de VVD) in de Tweede Kamer hebben na vijfentwintig jaar dingen benoemen, oneindig veel ruzies en net zoveel afsplitsingen. Daardoor gaat het in een doorsnee vragenuur twee van de drie keer over asielzoekers.

‘Nederland snapt ook niet dat u de Nederlanders haat en statushouders knuffelt met dit beleid.’ (René Claassen, een afgesplitste Wilders-kloon tegen de minister.) ‘Hoe haalt u het in uw hoofd om Nederland te discrimineren en asielzoekers voorrang te geven.’ (Wilders daarna snel zelf tegen de minister.)

‘U heeft behoefte aan een fatsoenlijke rechtse partij, zegt u, waarom gaat u dan met Markuszower praten, de man met de meest abjecte opvattingen?’ Het is tafelgast en oud-VVD’er Arend Jan Boekestijn die het zoveelste relaas van Mona Keijzer over wat haar is aangedaan bij BBB - dit keer bij Pauw & De Wit - onderbreekt voor iets fundamenteels. Gidi Markuszower, een afsplitser van de PVV, noemde asielzoekers ‘beesten’ en ‘hyena’s’. Keijzer antwoordde tegen Boekestijn: ‘Ja, ik weet waar u politiek staat en dat is op een totaal ander spectrum dan ik.’

Er zijn ook partijen in de Tweede Kamer die meningen hebben ‘die volledig haaks staan’ op hoe Mona Keijzer in de wereld staat. Toch praat Mona Keijzer daarmee om iets te bereiken, zegt ze trots op haarzelf. ‘Om meerderheden te krijgen heb je meer nodig dan vier zetels’, zegt ze verwijzend naar de vier zetels die de BBB had voor zij zichzelf afsplitste. ‘Of die ene zetel die nu nog over is in de peilingen’, voor de BBB, voegde ze daar in een bijzin aan toe.

Nee. Mona Keijzer is niet rancuneus. Ze is niet de politiek ingegaan om ‘een eigen winkel te beginnen’ of ‘baas te willen zijn’. De mediator is geen ruziemaker, ruzies (eerst bij het CDA, toen in een kabinet en nu met BBB) overkomen haar gewoon. Ze weet overigens ook heus nog niet of ze een eigen partij gaat beginnen.

Bij De Telegraaf hadden ze de wegens smaad veroordeelde opiniepeiler Maurice de Hond alvast uit de mottenballen gehaald. ‘Mona Keijzer heeft wel potentie.’

Bureau van Keken is gratis te lezen, maar kan alleen blijven draaien met steun. Een donatie via deze link of een lidmaatschap via deze knop helpt direct. Leden ontvangen elke week op dinsdag een column in de mailbox.