Giraffen: Van God los?

Ik vroeg mij als leek af: wordt gender bepaald door een beetje meer of minder van een bepaald hormoon? En dan pak je tegenwoordig niet meer de medische encyclopedie, maar je opend ChatGPT en begint een "dialoog". Het vervolg is het resultaat van een vraag- en antwoordspel dat soms verrassend is en soms tenenkrommend, maar samen kwamen we er wel uit😉

Hormonen hebben zeker invloed op wie wij zijn en wat we doen. Maar gender? Nee, dat wordt al vroeg in de baarmoeder bepaald. Die vroege diversiteit laat zien dat variatie van meet af aan aanwezig is — niet alleen in gender, maar in alles wat ons menselijk maakt. Hoe we met die verschillen omgaan, bepaalt of we ruimte creëren of juist beperken.

Die variatie zien we overal. In mensen, in andere zoogdieren, in het leven zelf. Variatie ís evolutie. Zonder variatie geen aanpassing. Zonder aanpassing geen overleving.

Vreemd eigenlijk hoe wij, de soort die zó afhankelijk is van diversiteit, zó vaak probeert diezelfde diversiteit te beheersen, te normeren, of zelfs uit te sluiten. Van kerkdogma’s tot moderne algoritmes — het lijkt alsof we telkens terugvallen op hetzelfde reflex: controle.

Maar daar ontstaat de spanning. Want het leven zelf houdt niet van controle. Het leven houdt van ruimte.

Toch worden we vandaag geleefd door systemen die strak staan van efficiëntie, KPI’s, protocollen, verdienmodellen en digitale prikkels. We denken vrij te zijn, maar onze agenda’s zijn vol, onze hoofden nog voller, en onze aandacht wordt opgegeten door sociale media.

En dan wordt er ook nog van je verwacht dat je actief meedoet, invloed pakt en je stem laat horen. Hoe dan?!

De realiteit is: Veel mensen hebben helemaal geen tijd meer om mee te doen. Niet omdat ze ongeïnteresseerd zijn. Maar omdat het leven zoals wij het georganiseerd hebben die ruimte nauwelijks laat om mens te zijn.

Dus als we naar een samenleving willen die wél werkt — met een overheid die dienend is, bedrijven die verantwoordelijkheid nemen en burgers die betrokken zijn — dan moet de eerste stap niet “meer participatie” zijn. De eerste stappen moet zijn: Meer tijd; Meer rust; Meer aandacht; Meer vertrouwen.

Geen betutteling, maar uitnodiging; Geen dwingende participatie, maar gedeelde verantwoordelijkheid; Geen perfect systeem, maar een leefbare cultuur.

En misschien is dat wel waar AI ons uiteindelijk aan herinnert: Niet dat het ons werk overneemt, maar dat wij weer mogen gaan leven. Minder in controle, meer in verbinding. Met elkaar, met diversiteit, met het grotere geheel waar we altijd al onderdeel van waren.

De toekomst begint niet bij het systeem. De toekomst begint bij de ruimte om mens te zijn. En de toekomst is nu. Dus wees een beetje lief voor elkaar ook als de ander net even anders is of is geworden. Realiseer je dan dat juist de diversiteit ons sterker maakt!

Ik wens iedereen alvast menselijke, diverse en fijne feestdagen en een mooi 2026! 🎄✨

Heeft Elon Musk toch een beetje gelijk...😳

A m e n .

Lees hier meer over de rubrieken die mijn Updates richting geven

>>> Meer bijdragen netjes per rubriek verzameld>>

Een reactie achterlaten in de vorm van 👍🏻 of meer 💬 is fijn.